Rotishop
De rotishop is slechts honderd meter verwijderd van het huis van mijn moeder. Het is een grote ruimte met aan de ene kant een balie en aan de andere kant enkele tafels waar aan gegeten kan worden. Achter de balie zie je meestal L., haar man en haar zoon, die de zaak runnen. Ik ben er altijd welkom. Als een soort verloren zoon die af en toe terugkeert en stukjes schrijft, waar de straat en de rotishop in voorkomen. Zo ziet men mij daar waarschijnlijk. Of gewoon als een gefrustreerde Euro Suri met een voorliefde voor rare zonnebrillen…. In ieder geval, na elk bezoekje, ben ik weer op de hoogte van de laatste nieuwtjes. Ook krijg ik altijd een hapje en een drankje aangeboden. Vandaag krijg ik een zuurzaksap uit de freezer. Terwijl ik drink vertelt L., de eigenares mij over iets dat niet zolang geleden gebeurde in de straat. ‘Een jongen reed hier voorbij op de fiets. Een andere jongen op een fiets kwam naast hem rijden en vroeg hem:”Ben jij die en die…?” Toen de jongen zei dat hij dat was, trok de ander een pistool en schoot hem in zijn bovenbeen.’ Ik kan mijn oren niet geloven.’Hier in de straat? Overdag?’ Ze knikt. ‘Omstanders sleepten hem hiernaartoe. Ik heb nog nooit zoveel bloed gezien.’ Haar gezicht vertrekt. ‘We probeerden het te stelpen met doeken, maar het hielp helemaal niet.’ L. schudt haar hoofd en kijkt treurig. ‘Later hoorde ik dat je dat been moet afbinden. “ Ik ga dood, ik ga dood,” zei die jongen.’ Ze vertelt hoe een politieman het been afbond. De ambulance kwam pas twee uur later. De jongen overleed ’s avonds in het ziekenhuis. Kan je aan een schot in je been overlijden? vraag ik mij af. Onder de juiste omstandigheden kennelijk wel. ‘Ging het om drugs? vraag ik. L knikt.‘Drugs zijn een deel van de maatschappij geworden.’ Ze wijst naar een groepje scholieren in hun lichtblauwe overhemden.’Ik hoor jongens van de MULO wel eens zeggen:”Werken voor een baas, levert niets op. Ik ga in de poeder(cocaïne).” Een van de jongens die altijd met heel veel geld op zak liep, had ze op de man af gevraagd:’Jij zit zeker in de poeder?’Hij had gelachen en geknikt. ‘Geef mij een 1000 no?’hoor ik achter mij. Ik kijk om. Een zwerver met lange dreadlocks en een zwart colbertje aan. Vaak geef ik wel, maar nu voel ik mij een beetje overvallen. Ik schud mijn hoofd. Hij dringt aan, zijn grote hoofd dicht bij het mijne.’Weg, weg!’zeggen zowel de eigenares als haar zoon. L. pakt dreigend haar telefoon. Dat maakt indruk en de zwerver maakt zich uit de voeten. L. glimlacht verontschuldigend. Twee toeristen, een Nederlands echtpaar van middelbare leeftijd, is net uitgegeten en rekent af. De man heeft een flinke baard die half bruin en half grijs is. Zoals bijna alle Nederlandse toeristen loopt hij in een kaki korte broek en op sandalen.’De roti was lekker,’zegt hij,’ veel lekkerder dan in de grote rotizaken.’ L. glundert. De man zegt dat ze morgen voor hun vertrek naar Zanderij nog een roti komen eten. ‘Mijn dochter en haar vriend komen straks ook een roti eten,’zegt zijn vrouw, vlak voor ze de deur uit stappen.‘Nog een heel prettige dag,’zegt L. professioneel. Scholieren in uniform druppelen binnen. Ze bestellen meestal een ‘scholierenroti ‘die maar 1000 SF( 35 eurocent!) kost. Ze zijn vrolijk, zien er fris en onschuldig uit. ’Hoe kan het dat je bromfiets altijd zo schoon is?’ vraagt de zoon van L. aan één van hen..’Was je hem elke dag?’ De jongen kijkt trots en knikt. De zoon van L. kijkt mij aan en knipoogt. ‘Doe de groeten aan je moeder,’zegt L tegen de jongen als hij met zijn roti de deur uit stapt.’Dat zal ik doen mevrouw,’zegt de jongen. Er is nog hoop voor Suriname, denk ik. Dan stappen inderdaad de dochter van het Nederlandse echtpaar en haar vriend binnen. Ook zij bestellen roti s. ‘Kan ik je wat vragen? Waar zou ik een sari kunnen kopen?’vraagt het meisje aan de zoon van de eigenares. Hij legt haar uit dat er een winkel niet zo ver weg is en vertelt hoe ze er naar toe moet lopen. Als ze weg zijn realiseer ik mij dat de rotishop Suriname in het klein is. Alles wat kenmerkend is voor Suriname anno 2003, het goede en het minder goede, kom je hier tegen. En je vind er de lekkerste roti voor een uitstekende prijs. Zelfs de Hollanders weten het.
Berichten in het onderdeel "Nieuws uit Nederland" zijn afkomstig van andere media of ingezonden. Dagelijks verschijnen er berichten in de Nederlandse pers die betrekking hebben op Suriname, Surinamers en Surinaamse zaken. Waterkant.Net selecteert voor u een aantal berichten en verwijst u verder naar de website waar het bericht gevonden is. Waar mogelijk is de bron en de auteur vermeldt. Het copyright op deze berichten berust steeds bij de vermelde media.
