Inpakken
De reis naar Suriname is voor ons Euro Suri’s geen gewone vakantie. Het verschil komt bij mij al tot uiting bij het inpakken. Geen uitgebreide garderobe, nee, slechts een derde van de bagage is voor mijn kleding, twee derde is voor cadeautjes en lekkers voor familie of vrienden. Sommige dingen neem je mee op verzoek. ‘Ik ga je verzoeken om een kleinigheidje voor mij mee te nemen. Het is niet zwaar.’Dit is het standaardverzoek. In de dagen voor vertrek vormen alle kleinigheidjes (die soms ‘grotigheidjes’ zijn, en wel degelijk zwaar) een berg in de koffer. De avond voor vertrek moet er hogere wiskunde aan te pas komen om de koffer dicht te krijgen. Dan komt het moment van de waarheid. Wegen. Als de wijzer boven de 25 kilo uitslaat moeten er beslissingen genomen worden. Pijnlijke beslissingen. Nog meer van je eigen kleren er uit gooien? Ondergoed en sokken hebben prioriteit, die blijven er in. Een short, twee lange broeken en wat T-shirts is het minimum aan kleding. (’Heb je gemerkt dat Chris altijd in dezelfde kleren loopt? Net een bakra!’ Die reputatie wil ik niet.) Dan wordt zorgvuldig de sociale rangorde bekeken van degenen in Suriname die pakketjes moeten krijgen. Hoe goed ken ik ze eigenlijk? Naaste familie of verre? Vriend of kennis? En wie was degene die het kleinigheidje aanleverde? Konden ze het niet posten? Je maakt een keiharde selectie en komt uiteindelijk uit op 25 kilo. Toch kan op het laatste moment je planning nog in de war gegooid worden. De dag voor vertrek belt mijn moeder. Of ik een kleinigheid voor een kennis mee kan nemen. De kennis vertrekt vanuit Suriname naar New York, waar momenteel een dik pak sneeuw ligt. De kennis heeft echter geen winterjas. Kan een familielid van deze kennis de avond voor mijn vertrek nog snel een winterjas naar mij toe brengen en kan ik die dan meenemen? Ik hoor aan haar stem dat het voor haar belangrijk is om de kennis hiermee te helpen. Ik kijk naar mijn koffer, waar nog een paar vierkante centimeter ruimte over is.’Natuurlijk,’antwoord ik zonder aarzelen. Voor je moeder sleep je de grootste en zwaarste kleinigheid nog op je rug mee, dat spreekt vanzelf. Als ik erover nadenk realiseer ik mij dat dit een terugkerend ritueel is. De avond voor vertrek uit Nederland arriveert er altijd een reiziger. Sneeuw, storm, sneeuwstorm, niets houdt hem tegen. Soms ken je hem, maar meestal niet. Soms woont hij ook in Amsterdam, maar vaak komt hij van ver. Familie of kennissen hebben hem pas op het laatst gebeld. De kleinigheid die hij brengt is in Suriname dringend nodig. Als hij de kleinigheid overhandigt, ben je vaak verbaasd. De waarde lijkt namelijk niet in verhouding te staan met de tijd en de reiskosten die de reiziger kwijt is. De reiziger is sympathiek, maakt altijd een praatje, en brengt vlak voor vertrek wat Surinaamse sfeer in huis. Hij blijft nooit wat eten of drinken, want hij beseft dat je het druk hebt de avond voor vertrek. Hij wenst je een prettige vakantie en wenste dat hij zelf ook kon gaan. Voor hem zit het er echter voorlopig niet in. Dit keer arriveert de reiziger met de bewuste winterjas na een lange treinreis. Daarna heeft hij een flink stuk moeten lopen door de bijtende vrieskou. Ik schud zijn hand die onmenselijk koud aanvoelt. We hebben elkaar in Suriname ooit een keer ontmoet. Bibberend, maar moedig glimlachend, overhandigt hij mij de jas samen met nog een andere kleinigheid. Die is echt klein en een landgenoot die zo een barre reis achter de rug heeft, kan je moeilijk iets weigeren. Voorlopig kan hij zelf niet naar Suriname gaan, vertelt hij. Na een beetje opgewarmd te zijn, vertrekt hij weer de kou in. Ik prop de jas in mijn koffer boven op de zorgvuldig ingepakte andere kleinigheden. Vele vragen komen bij mij op. Eén ding is echter zeker: sluiten is onmogelijk. ’Waarom laten die mensen je met al die rommel slepen?’vraagt mijn vrouw zich hardop af. Ik glimlach terwijl ik het deksel van de koffer naar beneden druk. Slechts de volgende stap in het proces van selectie en reorganisatie. Ach, elk volk heeft zo zijn eigen rituelen.
Berichten in het onderdeel "Nieuws uit Nederland" zijn afkomstig van andere media of ingezonden. Dagelijks verschijnen er berichten in de Nederlandse pers die betrekking hebben op Suriname, Surinamers en Surinaamse zaken. Waterkant.Net selecteert voor u een aantal berichten en verwijst u verder naar de website waar het bericht gevonden is. Waar mogelijk is de bron en de auteur vermeldt. Het copyright op deze berichten berust steeds bij de vermelde media.
